Στο Ελληνικό Δημόσιο ανήκουν όλα τα ακίνητα τα οποία δεν ανήκουν σε κάποιο ιδιωτικό φορέα και τα οποία περιήλθαν σε αυτό με διάφορους νόμους .

Τα ακίνητα αυτά μπορούμε να τα κατατάξουμε στις ακόλουθες κατηγορίες

• Οι Δασικές Εκτάσεις
• Αρχαιολογικοί χώροι
• Τα κοινόχρηστα πράγματα εφόσον δεν ανήκουν στους δήμους (οι  πλεύσιμοι ποταμοί , οι δρόμοι , οι αιγιαλοί, τα λιμάνια και ο όρμοι , οι μεγάλες λίμνες και οι όχθες τους  , οι θάλασσες )
• Τα αδέσποτα ακίνητα
• Τα ανταλλάξιμα ακίνητα
• Τα βακούφικα ακίνητα

Για τις παραπάνω κατηγορίες ακινήτων ισχύουν ιδιαίτεροι κανόνες και διατάξεις τόσο στο ουσιαστικό όσο και στο δικονομικό δίκαιο. Κατ΄ αρχήν θα πρέπει να τονιστεί ότι τα περισσότερα ακίνητα περιήλθαν στο Δημόσιο με διοικητικές πράξεις για τις οποίες μέχρι σήμερα δεν  υπήρχε υποχρέωση μεταγραφής στα οικεία υποθηκοφυλακεία και η κυριότητα αυτών των ακινήτων θα έπρεπε να  αναζητηθεί στην υπηρεσία η οποία είχε τη διαχείρισή τους ( Δασαρχεία για τις δασικές εκτάσεις, κτηματικές υπηρεσίες για τα αστικά ακίνητα , τα ανταλλάξιμα κλπ ) . Με την λειτουργία του κτηματολογίου αλλάζει ο τρόπος καταγραφής και πλέον όλα τα ακίνητα ( και συνεπώς και τα ανήκοντα στο Ελληνικό Δημόσιο ) καταγράφονται σε κτηματολογικά φύλλα με τον δικαιούχο του ακινήτου . Συνεπώς, αν το Ελληνικό Δημόσιο δεν φροντίσει για την καταγραφή του  ακινήτου στο όνομά του , το ακίνητο με το πέρας της κτηματογράφησης και την οριστικοποίηση των αρχικών εγγραφών περιέρχεται στον αναγραφόμενο στο κτηματολογικό φύλλο του ακινήτου δικαιούχο . Αντίστροφα , όσα ακίνητα δεν καταγραφούν ως ανήκοντα σε συγκεκριμένο δικαιούχο αλλά καταχωρηθούν με την ένδειξη ΑΓΝΩΣΤΟΣ τότε αυτά τα ακίνητα περιέρχονται στην κυριότητα του Ελληνικού Δημοσίου