Με την απόφαση 12148/2015 του Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης δέχεται ότι σύμφωνα με το σύνολο των διατάξεων του Ν 3741/1929 αφού βάσει του νόμου αυτού (βλ. ιδίως άρθρα 1, 2, 5 και 10 καθώς και άρθρο 1117 του ΑΚ) το δικαίωμα αναγκαστικής συγκυριότητας δεν είναι αυτοτελές α) συναρτάται αναπόσπαστα με το δικαίωμα χωριστής κυριότητας επί διαμερίσματος ή ορόφου (βλ. Ι. Σπυριδάκη, Δίκαιο οριζόντιας και κάθετης ιδιοκτησίας, εκδ. 1996, σ. 181, Κ. Βασιλείου, Οριζόντια ιδιοκτησία και κάθετη συνιδιοκτησία, εκδ. 2006, σ. 425 – 426) επιτρέπεται η κτήση κυριότητας σε οριζόντια ιδιοκτησία με χρησικτησία .
Εξάλλου, με το να μην είναι δυνατή η αναγνώριση δικαιώματος χωριστής κυριότητας στο επίδικο διαμέρισμα, παρά το ότι αυτό το νέμεται ήδη από το 1967 , δεν θα υπηρετούνταν ούτε οι σκοποί του Εθνικού Κτηματολογίου, που είναι η εμπέδωση της ασφάλειας των συναλλαγών με την ασφαλή και ακριβή αποτύπωση των ιδιοκτησιακών σχέσεων επί ακινήτων, όπως αυτές έχουν στην πραγματικότητα (βλ. σχετικά Δημ. Αργυρίου, Το Δίκαιο του Κτηματολογίου, εκδ. 2008, σ. 4) ενώ ήδη επισημάνθηκε ότι δεν είναι δυνατή η αναγνώριση ποσοστών εξ αδιαιρέτου συγκυριότητας σε οικόπεδο, επί του οποίου υφίσταται οριζόντια συνιδιοκτησία, χωρίς την παράλληλη ύπαρξη κυριότητας σε χωριστή ιδιοκτησία.
Βλ. πλήρες κείμενο της απόφασης ΕΔΩ
