Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 9 παρ. 1 του N. 2664/1998 ακίνητα που δεν έχουν εγγραφεί ως ανήκοντα σε ορισμένο πρόσωπο και φέρονται στα POIOI THA XASOUN TA AKINHTA TOUSκτηματολογικά βιβλία ως «αγνώστου ιδιοκτήτη» θεωρείται ότι ανήκουν στην κυριότητα του Δημοσίου μόλις καταστεί οριστική η πρώτη εγγραφή επί συγκεκριμένου

ακινήτου για το οποίο δεν έχει υποβληθεί δήλωση κυριότητας, δηλαδή μετά την παρέλευση της προθεσμίας του άρθρου 6 παρ. 2 που είναι 14 έτη για τίς παλιές κτηματογραφήσεις και 7 έτη για τίς νέες κτηματογραφήσεις μετά το 2006.Πρόκειται για μία εξαιρετική διάταξη με την οποία το Δημόσιο, σε εφαρμογή της αρχής πώς ό,τι δεν ανήκει στους ιδιώτες ανήκει στο Δημόσιο, μετά την οριστικοποίηση της πρώτης εγγραφής αποκτά κατά πρωτότυπο τρόπο κυριότητα, όπως ακριβώς γίνεται και με το άρθρο 972 του Αστικού Κώδικα για τα αδέσποτα, η οποία μάλιστα εξοπλίζεται και με το αμάχητο τεκμήριο του άρθρου 7 παρ. 1 με αποτέλεσμα στο τέλος της μεταβατικής αυτής περιόδου να μεταφερθεί στη μερίδα του Ελληνικού Δημοσίου ένα μεγάλο μέρος της ιδιωτικής περιουσίας. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς που έχουν γίνει αυτή η διάταξη αφορά περίπου 200.000 ακίνητα τα οποία μέχρι τώρα έχουν καταγραφεί ως ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΙΔΙΟΚΤΗΤΗ.

Πρακτικά , αυτό σημαίνει ότι όποιος κατά τη διάρκεια της κτηματογράφησης δεν δήλωσε το ακίνητό του και αυτό κατεγράφη ως αγνώστου ιδιοκτήτη τότε χάνει το ακίνητό του αν περάσουν 14 χρόνια χωρίς να προβεί σε διόρθωση αυτής της ανακριβούς εγγραφής . Συνεπώς , είναι απαραίτητο να γνωρίζουν όλοι οι ιδιοκτήτες αν το ακίνητό τους έχει εγγραφεί στο όνομά τους , στο όνομα κάποιου άλλου ή ως αγνώστου ιδιοκτήτη ώστε να προβούν έγκαιρα στις απαραίτητες ενέργειες.

Ποιές είναι αυτές οι ενέργειες ;

0
0
0
s2sdefault
powered by social2s