Με έμφαση στα θέματα
Κτηματολογίου και Κληρονομιών
Το γραφείο ιδρύθηκε
το έτος 1975
Δίκτυο συνεργατών
σε όλη την Ελλάδα

Εφετείου Πειραιώς 278/2018 – Τα αδέσποτα ακίνητα ανήκουν στο Ελληνικό Δημόσιο – Ποια ακίνητα θεωρούνται κατά το νόμο ως αδέσποτα

Για τα αδέσποτα ακίνητα καθιερώθηκε, το πρώτον το έτος 1837, ότι ανήκουν στο Δημόσιο, με το άρθρο 16 του ν. της 21.6/10.7.1837 “περί διακρίσεως κτημάτων”, με το οποίο ορίσθηκε, ότι “όλα τα παρ’ ιδιωτών ή κοινοτήτων μη δεσποζόμενα, δηλαδή όλα τα αδέσποτα, καθώς και τα των ακλήρων αποθανόντων κτήματα, επί των οποίων δεν υπάρχουν άλλων αποδεδειγμέναι απαιτήσεις, ανήκουν στο Δημόσιο”. Στη συνέχεια, η αρχή αυτή επαναλήφθηκε με το άρθρο 2 του ν.1539/1938 και μετά την ισχύ του ΑΚ με το άρθρο 972 αυτού.

Εφετείου Πειραιώς 278/2018 – Τα αδέσποτα ακίνητα ανήκουν στο Ελληνικό Δημόσιο – Ποια ακίνητα θεωρούνται κατά το νόμο ως αδέσποτα

Εξάλλου, σύμφωνα με τις διατάξεις του προϊσχύσαντος βυζαντινορωμαϊκού δικαίου των ν. 1, 23 Πανδ. (47,1), Εισ. 47 (2. 1), προϋπόθεση για την περιέλευση κάποιου πράγματος στην κατηγορία των αδέσποτων, ήτοι των πραγμάτων, τα οποία είναι μεν ικανά να τεθούν υπό την ανθρώπινη εξουσίαση, αλλά δεν υπάρχει κύριος τούτων, και τα οποία, σύμφωνα με την παραπάνω διάταξη του άρθρου 16 του ν. 21.6/10.7.1837, ανήκουν κατά κυριότητα στο Δημόσιο, είναι όχι μόνο η εγκατάλειψη της νομής του πράγματος (κινητού ή ακινήτου), αλλά και η βούληση εγκατάλειψης του πράγματος, δηλαδή απόφαση του κυρίου περί παραιτήσεως αυτού από την κυριότητα, χωρίς πρόθεση περαιτέρω μεταβίβασης του πράγματος σε συγκεκριμένο τρίτο πρόσωπο.

Η βούληση του κυρίου πρέπει να εκδηλώνεται υπό συνθήκες που δεν καθιστούν αυτήν αμφίβολη και υπό την αυτονόητη προϋπόθεση ότι ο παραιτούμενος ήταν κύριος του πράγματος. Για την εγκατάλειψη του ακινήτου με σκοπό παραιτήσεως από την κυριότητα, κατά το προϊσχύσαν β.ρ. δίκαιο, δεν απαιτείτο ο τύπος του συμβολαιογραφικού εγγράφου και μεταγραφή, όπως ήδη απαιτείται υπό την ισχύ του ΑΚ. Ο νόμος αυτός “περί διακρίσεως κτημάτων” τροποποίησε τον προϊσχύσαντα αυτού κανόνα του βυζαντινορρωμαϊκού δικαίου, κατά τον οποίο όποιος καταλάμβανε αδέσποτο αποκτούσε τη κυριότητα του (Πανδ. 41.1), έτσι ώστε να μην απαιτείται πλέον η πραγματική κατάληψη των αδέσποτων ακινήτων, προκειμένου να επέλθει κτήση της κυριότητας. Η τροποποίηση αυτή υπαγορεύτηκε από την ανάγκη να καταστεί ευχερής η κτήση από το Ελληνικό Δημόσιο της κυριότητας των κτημάτων, τα οποία είχαν εγκαταλειφθεί από τους Οθωμανούς ιδιοκτήτες τους, οι οποίοι αποχώρησαν από την Ελλάδα λόγω του απελευθερωτικού αγώνα (ΑΠ 1920/2014, ΑΠ 974/2008 αδημ. ΤΝΠ «ΝΟΜΟΣ»).

Βλ. ολόκληρη την απόφαση ΕΔΩ

Δ Εκδοση

Πρόσφατα άρθρα

ΑΠ 294/2020 Απαιτείται διπλή μεταγραφή όταν σε ένα συμβολαιογραφικό έγγραφο περιέχονται δύο πράξεις : Μεταβίβαση κυριότητας και σύσταση επικαρπίας – Τι ισχύει , όμως , με την καταχώριση του συμβολαίου στο κτηματολογικό φύλλο του ακινήτου;
20 Νοεμβρίου, 2020
Έγγραφο της Κτηματολόγιο ΑΕ ΑΠ 0859665/12.12.2008 Με το έγγραφο αυτό ορίζεται ο τρόπος καταχώρισης των ενοχικών δικαιωμάτων στο κτηματολογικό φύλλο του ακινήτου και στο πεδίο ΠΡΟΣΘΕΤΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ -ΛΟΙΠΟΙ ΧΩΡΟΙ
13 Νοεμβρίου, 2020
Γνωμοδότηση Νομικού Συμβουλίου του Κράτους 213/2007 Με την παραπάνω γνωμοδότηση παρέχονται οδηγίες προς τις υπηρεσίες του Δημοσίου για τον τρόπο και τη διαδικασία συναίνεσης του Δημοσίου σε ακίνητα «άγνωστου» ιδιοκτήτη
12 Νοεμβρίου, 2020
ΧΩΡΟΙ ΣΤΑΘΜΕΥΣΗΣ ΣΤΗΝ PILOTIS Τι επιτρέπεται και τι απαγορεύεται
9 Νοεμβρίου, 2020
lex
Εφετείου Πειραιώς 446/2020 Με την αναφορά του ΚΑΕΚ στην αγωγή δεν προκύπτει αμφιβολία ως προς τη θέση και την ταυτότητά του ακινήτου – Οθωμανικά κτήματα Αττικής – Εφόσον δεν πρόκειται για δημόσιο κτήμα, στο οποίο περιλαμβάνεται και το δάσος, είναι δυνατή η κτήση κυριότητας με έκτακτη χρησικτησία και μετά την 11.9.1915
6 Νοεμβρίου, 2020